فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، روانشناسی، ادبی، شعر، عقیدتی، تاریخی، هنری
هشتمین امام نور از پدران گرانقدرش و آنان از پیامبر آوردهاند که فرمود: فاطمه جان! میدانی چرا به این نام، نامگذاری شدهای؟ امیرمومنان پرسید: چرا؟ فرمود: بدان دلیل که او و پیروان راستیناش از آتش دوزخ در امان داشته شدهاند. (1) و نیز فرمود: او فاطمه نامیده شده چرا
که خدای جهانآفرین او و هر کدام از نسل پاکش که خدای را با توحیدگرایی و
ایمان به آنچه من آوردهام، دیدار کند، همه را، از آتش در امان داشته است.(2) 1- بحارالانوار، ج 43، ص 14/ ذخائر العقبی، ص 26، چاپ قاهره / ینابیع المودة، ص 194 . 2- بحارالانوار، ج 43، ص 14. فرمود: چه کسی تو را به داخل کشتی کرد؟ پاسخ داد: خودم آمدم و آمدنم برای این است که به قلب یارانت دست اندازی کنم تا جایی که قلبشان با من و بدنهایشان با تو باشد. نوح (ع) فریاد زد: ای دشمن خدا! از کشتی بیرون شو، تو موجودی هستی که خدایت از پیشگاه رحمت و مغفرت طرد کرده است. ابلیس
به نوح (ع) گفت: پنج چیز مردم را به هلاکت می نشاند. سه مرحله آن را برایت
می گویم و از دو قسمت دیگرش که ابزار مهم من برای به دام انداختن فرزندان
آدم است چشم می پوشم! خداوند به نوح (ع) فرمود: احتیاجی به بیان آن سه قسمت نیست، از او بخواه آن دو قسمت را برایت بگوید. شیطان گفت: دو برنامه ایست که مرا تکذیب نمی کنند و دو مساله ایست که به آن دو با من مخالفت نمی ورزند. ای نوح! حرص و حسد
مردم را هلاک کرد، بخاطر آتش حسد خرمن عباداتم سوخت و ملعون شده و از
پیشگاه محبت حق رانده شدم و با حرص بود که درخت ممنوع بهشت را بر آدم مباح
کردم و بوسیله حرص بود که آدم را از بهشت محروم نموده و به حاجتم رسیدم شیخ صدوق،خصال،ج 1،ص 90؛ علامه مجلسی، بحار الانوار،ج 60، ص 280
قال الصادق جعفر بن محمد علیه السلام:« من لم یکن له واعظ من قلبه و زاجر من نفسه و لم یکن له قرین مرشد استمکن عدوه من عنقه»(1) اولین چیزی که موجب می شود
انسان بتواند در مقابل دشمنش - که مراد شیطان است - ایستادگی کند و از
تصرف و تسلط دشمن مانع بشود این است که: « واعظ من قلبه »؛ از قلب خود
واعظی برای خود داشته باشد. قلب متذکر بیدار، انسان را نصیحت و موعظه می
کند. یکی از بهترین وسائلی که انسان قلب را فعال و وادار به موعظه خود کند،
همین دعاهاست؛ دعاهای ماثور - صحیفه سجادیه و سایر دعاها - و سحرخیزی؛
اینها دل انسان را به عنوان یک ناصح برای انسان قرار می دهد. اول این است: «
واعظ من قلبه ». دوم اینکه: «و زاجر من
نفسه »؛ از دورن خود یک زجر کننده ای، منع کننده ای و هشدار دهنده ای داشته
باشد. اگر این دوتا نبود، « ولم یکن له قرین مرشد»؛ یک دوست و همراهی که
او را ارشاد، کمک و راهنمایی کند. اگر این را هم نداشته باشد - که این،
سومی است - یعنی اگر چنانچه از درون، انسان نتوانست خودش را هدایت کند و
مهار نفس خودش را در دست بگیرد، باید دوست و همراهی داشته باشد، همینی که
فرمودند: « من یذکر کم الله رویته »؛ که دیدار او شما را به یاد خدا
بیندازد؛ اگر این هم نبود، « استمکن عدوه من عنقه »؛ خود را در مقابل دشمن
خود مطیع کرده است؛ دشمن خود را مسلط کرده است بر خود و بر گردن خود، که
سوار بشود ( منظور از دشمن، همان شیطان است).
پس لازم است انسان از درون خود، خود را نصیحت کند؛ بهترین نصیحت کننده
انسان، خود انسان است؛ چون انسان از خودش گله مند نمی شود. هر کسی انسان را
نصیحت کند، اگر قدری لحن او تند باشد، انسان از او گله مند می شود؛ اما
اگر خود انسان، خودش را نصیحت کند؛ دشنام بدهد، ملامت کند، سرزنش کند، زجر
کند، اینها خیلی موثر است.
در کنار اینها، یا به جای اینها، اگر نبود، ان وقت دوست و رفیق، که انسان
را دستگیری کند. جلسه درس خارج فقه 1389/10/26 - به نقل از khamenei.ir و leader.ir
------------------------------------------------------------------------------- (1) امام صادق علیه السلام فرمودند: « هر که پند دهی از دل خود ندارد و
خوددار نیست رهبری با خود ندارد دشمنش به گلویش چنگ اندازد. » شافی - ص 652
بسم رب الشهداء والصدیقین هر کس که پیمان ولا دارد بیاید هر کس هوای کربلا دارد بیاید (فان مع العسر یسرا ، ان مع العسر یسرا ) (پروردگارا تو خود گواهی بر من چه میگذرد.) بارالها !... خدایا ! دوری خانه ، پدر ، مادر ،برادر و خواهر را خدایا ! بی خوابی های فراوارن را خدایا ! دنیا و خواری هایش و همه چیز خوب و بدش را تحمل میکنم ولی دوری تو را یک لحظه تحمل نخواهم کرد. خدایا
! تو را سپاس میگزارم که این بار سعادت را نصیبم کردی تا در راه خودت و
اهل بیتت و شهدای خالصت حضور داشته باشم و آرزو دارم خالصانه از من بپذیری . خدایا
! چشم طمع به بهشت تو نیز ندارم ، زیرا عبادت هایم را برای این به درگاهت
میکنم که تو را لایق عبادت می دانم ، و تو را عادل میدانم و می دانم که
تنها بودن در جوار تو سعادت حضور در قیامت توست که انسان را سعادتمند میکند
. خدایا
! سالها و ماه هاست که به دنبال دست یافتن به... رفته توان تو، چقدر گریه می کنی؟! از لحظه ای که رفته پدر گریه می کنی داغ پدر مگر که برای تو بس نبود حالا برای داغ پسر گریه می کنی میخ گداخته جگرت را درید و سوخت می سوزی و به سوز جگر گریه می کنی این چوب نیم سوخته... از اولین شب ایام فاطمیه - چهارشنبه 16 فروردین ماه بعد از نماز مغرب و عشاء - تا پایان ایام لطفا تمایل خود را برای شرکت در این طرح در وبلاگ یا فاطمة الزهرا سلام الله علیها اعلام نمایند. نیت: سلامتی و تعجیل در ظهور امام زمان(عج) * از هر روز که متوجه این طرح شدید می توانید به آن بپیوندید. * احساس می کنم که نباشی بهار نیست شعری میان دفتر این روزگار نیست معطوف می شود به شما حس واژه ها آقا خودت بگو مگر این افتخار نیست؟ من با سروده های همه شرط بسته ام بیتی بدون نام شما ماندگار نیست سین سلام سفره ی تحویل سال نو معنای این قصیده مگر انتظار نیست؟ روزی ظهور می کنی و می رسد بهار اما به ماه و سال و زمان اعتبار نیست تقویم هم به گفته ام اقرار می کند سوگند می خورد که نباشی بهار نیست
من در انتخابات شرکت می کنم نه از روی اجبار، نه از روی عادت، نه برای حفظ موقعیت یا بدست آوردن موقعیتی در آینده. من رای می دهم تا فتنه فتنه گران و بلای بدلان را به خودشان برگزدانم و مملکتم را از شر آنان حفظ کنم، من رای می دهم تا با این کمترین کار استقامت خود را تا آخر نشان دهم. برای شرکت در موج اینجا اعلام حضور کنید: http://mojecyber.parsiblog.com
:ادامه مطلب:
:ادامه مطلب:
تلاش دشمن برای حذف حضور مردم
:ادامه مطلب:
رای من فقط یک رای نیست، تیریست به چشم دشمن این آب و خاک، خنجریست بر قلب بدخواهان نظام اسلامی که زهر کینه خود را پنهان و آشکار و با هر وسیله ممکن به مردم این سرزمین می ریزد.
رای من به نیابت از احمدی روشن هاست، که اگر او نیست روحیه و منش او در این ملت جاریست،
رای من تسلای دل مادر اوست که خون پسرش را بی ثمر نمی بیند و به راهی که او رفته افتخار می کند و کمر راست می گیرد،
و آرامش علیرضای او که با رفتن پدر، بجای واپس روی جوش و خروش غیرت و مردانگی را در کشور شاهد بود،
رای من تجدید پیمان است با رهبرم، تجدید پیمان با ولایت مطلقه فقیه که عامل وحدت و یکپارچگی ماست که رمز پیروزی حاکمیت اسلامی است.
برچسبها: موج وبلاگی, انتخابات
| كد قالب جدید قالب های پیچك |
و نوشته هایمان در راه او می تپد و گلواژه سبز غزلهایمان در نسیم رضای او عطر می پراکند.
از وجود مقدسش مسئلت داریم که یاری رسانمان باشد.
